Τέσσερις δεκαετίες μετά την ανεπανάληπτη παράσταση του Ντιέγκο Μαραντόνα απέναντι στην Αγγλία και τη μυθική doppietta που υπέγραψε το 2-1, η Αργεντινή έγραψε στην Ατλάντα ένα νέο ποδοσφαιρικό έπος. Αυτή τη φορά οι λυτρωτές ήταν ο Έντσο Φερνάντες στο 86΄ και ο Λαουτάρο Μαρτίνες στο 90+2΄, οι οποίοι μετέτρεψαν το αγγλικό προβάδισμα σε μια ανατροπή που θα μνημονεύεται για δεκαετίες.

Η «Σκαλονέτα» ξεσήκωσε ολόκληρο τον πλανήτη και την Κυριακή, απέναντι στην Ισπανία, θα επιχειρήσει να επαναλάβει το κατόρθωμα της Βραζιλίας του 1958 και του 1962, κατακτώντας δεύτερο συνεχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο και προσθέτοντας το τέταρτο αστέρι στη φανέλα της. «Τις Μαλβίνες, τον Ντιέγκο και το τελευταίο του Λέο» τραγουδούσαν ασταμάτητα οι 60.000 Αργεντινοί στις εξέδρες. Η Αγγλία προηγήθηκε στο πρώτο της σουτ στην εστία με τον Γκόρντον στο 55΄, όμως δεν άντεξε στην πίεση ούτε στο βάρος της πρόκρισης. Από εκεί και πέρα, ο ημιτελικός μετατράπηκε σε ποδοσφαιρική πολιορκία.

Το ξεκίνημα του ημιτελικού στην Ατλάντα έμοιαζε περισσότερο με μάχη παρά με ποδοσφαιρικό αγώνα. Στα πρώτα δώδεκα λεπτά καταγράφηκαν οκτώ φάουλ, ενώ μέχρι το ημίχρονο ο αριθμός έφτασε τα δεκαεννέα, με επιμέρους απολογισμό 7-12. Οι παίκτες των δύο ομάδων ήταν έτοιμοι να συγκρουστούν σε κάθε διεκδίκηση και ο Ίσμαελ Ελφάθ περισσότερο θύμιζε διπλωμάτη που προσπαθούσε να αποτρέψει γενικευμένη σύρραξη παρά διαιτητή. Είχε, άλλωστε, απέναντί του δύο σύνολα απόλυτα συνειδητοποιημένα ότι τέτοιοι αγώνες κερδίζονται μόνο όταν αντιμετωπίζονται ως μάχες επιβίωσης.

Ο Λιονέλ Σκαλόνι κέρδισε έναν πρώτο τακτικό πόντο, διαφοροποιώντας το 4-1-4-1 και επιλέγοντας τον Τζουλιάνο Σιμεόνε αντί του Ροντρίγκο Ντε Πολ στην αρχική ενδεκάδα. Ο γιος του Ντιέγκο Σιμεόνε, ένας κλασικός ποδοσφαιριστής γραμμής, τοποθετήθηκε μπροστά από τον Ναουέλ Μολίνα και περιόρισε τον πιο επικίνδυνο διάδρομο της Αγγλίας, εκεί όπου κινούνταν ο Τζεντ Σπενς και ο Άντονι Γκόρντον. Στην απέναντι πλευρά βρισκόταν ο Νικόλα Ταλιαφίκο, πίσω από τον Χουλιάν Άλβαρες, ενώ ο Λεάντρο Παρέδες είχε ρόλο «λίμπερο» στη μεσαία γραμμή, με τους Έντσο Φερνάντες και Αλέξις Μακ Άλιστερ μπροστά του. Στην κορυφή, ο Λιονέλ Μέσι λειτουργούσε ως false 9.

Η συγκεκριμένη διάταξη ταίριαξε απόλυτα απέναντι στο πλάνο του Τόμας Τούχελ, που είχε τον Τζουντ Μπέλιγχαμ να κινείται πίσω από τον Χάρι Κέιν. Η Αργεντινή επέτρεψε στους Άγγλους μόλις μία τελική στο πρώτο ημίχρονο, με τον Στόουνς στο 33΄, ενώ η ίδια είχε το μοναδικό πραγματικά αξιόλογο σουτ, με τον Έντσο Φερνάντες να στέλνει την μπάλα πάνω από την εστία του Τζόρνταν Πίκφορντ στο 38΄.

Στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους, η Αργεντινή απείλησε δύο φορές διαδοχικά με τον Χουλιάν Άλβαρες στο 47΄, δημιουργώντας την πρώτη ουσιαστική διπλή ευκαιρία της αναμέτρησης. Η Αγγλία, ωστόσο, αποδείχθηκε απόλυτα αποτελεσματική στην πρώτη δική της καθαρή στιγμή. Ένα κακό διώξιμο του Ταλιαφίκο έδωσε τη δυνατότητα στον Μόργκαν Ρότζερς να πραγματοποιήσει εξαιρετική παράλληλη σέντρα και ο Γκόρντον, κινούμενος στο δεύτερο δοκάρι, σημείωσε εύκολα το 1-0 στο 55΄.

Το γκολ αυτό αποτέλεσε το πρώτο βήμα των Άγγλων από την Ατλάντα προς τη Νέα Υόρκη και άλλαξε πλήρως τη φυσιογνωμία του αγώνα. Η ομάδα του Τούχελ οχυρώθηκε γύρω από το προβάδισμά της, έφτασε να αμύνεται σε σχηματισμό 5-3-2 και περιορίστηκε στο δικό της αμυντικό τρίτο, αποδεχόμενη την πίεση. Παράλληλα, περίμενε την ευκαιρία για μία αντεπίθεση που θα μπορούσε να τελειώσει τον ημιτελικό.

Ο Λιονέλ Μέσι άρχισε σταδιακά να ανεβάζει την απόδοσή του, να κινείται προς τα άκρα, να ζητά συνεχώς την μπάλα και να κερδίζει κόρνερ. Σε μία από τις ενέργειές του, βρήκε με εξαιρετική σέντρα το κεφάλι του Νίκο Γκονζάλες, όμως ο Πίκφορντ απέκρουσε και κράτησε το 1-0 στο 69΄.

Έξι λεπτά αργότερα, η Αγγλία σώθηκε από το δοκάρι. Ο Ντε Πολ σέντραρε, ο Μακ Άλιστερ πήρε την κεφαλιά από πλεονεκτική θέση, αλλά η μπάλα σταμάτησε στο σίδερο. Η πίεση της Αργεντινής είχε πλέον μετατραπεί σε μονόλογο και ήταν δύσκολο να μη φέρει αποτέλεσμα.

Η ισοφάριση ήρθε τελικά στο 86΄. Ο Έντσο Φερνάντες έπιασε ένα εντυπωσιακό σουτ περίπου δέκα μέτρα έξω από την περιοχή και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-1, βάζοντας φωτιά στις εξέδρες.

Στο 90+2΄ ο Μακ Άλιστερ σημάδεψε ξανά το δοκάρι, όμως αυτή τη φορά η φάση δεν τελείωσε εκεί. Ο Λαουτάρο Μαρτίνες κινήθηκε στον αέρα, εκμεταλλεύτηκε την ασίστ του Μέσι και με την εκτέλεσή του ολοκλήρωσε τη μυθική ανατροπή, διαμορφώνοντας το 2-1.

Αγγλία (Τόμας Τούχελ): Πίκφορντ, Τζέιμς (82΄ Μπερν), Στόουνς (90+6΄ Τόνει), Γκεΐ, Σπενς (90+6΄ Ράσφορντ), Άντερσον, Ράις (82΄ Ο’ Ράιλι), Μπέλιγχαμ, Ρότζερς, Γκόρντον (72΄ Κόνσα), Κέιν.

Αργεντινή (Λιονέλ Σκαλόνι): Εμιλιάνο Μαρτίνες, Μολίνα (72΄ Μοντιέλ), Ρομέρο, Λισάντρο Μαρτίνες (72΄ Οταμέντι), Ταλιαφίκο (81΄ Λαουτάρο Μαρτίνες), Παρέδες (65΄ Νίκο Γκονζάλες), Μακ Άλιστερ, Έντσο Φερνάντες, Σιμεόνε (72΄ Ντε Πολ), Άλβαρες, Μέσι.